இதற்கு முடிவேயில்லையா.....?

பதவியில் அமரும் முன்.....

உங்களை நம்பித்தான் இருக்கிறேனேன
ஒரு விரல் காட்டுவான்
வெற்றி நமக்குத்தான் என
இரு விரல்கள் காட்டுவான்
முப்போகம் எங்களாட்சியில்தான் விளையுமென
மூன்று விரல்கள் காட்டுவான்
திசையெங்கும் எங்களால்தான் நல்லாட்சியமையுமென
நான்கு விரல்கள் காட்டுவான்
நன்கு உங்களை எங்களால்தான் கவனிக்கமுடியுமென
ஐந்து விரல்கள் காட்டுவான்.

பதவியில் அமர்ந்த பின்.....

உங்களை கொல்லத்தான் போகிறேனேன
ஒரு விரல் காட்டுவான்
வெற்றி எனக்கு மட்டும்தான் என
இரு விரல்கள் காட்டுவான்
மூன்று கோடுகள் உங்கள் நெற்றிக்குத்தான் பொருத்தமென
மூன்று விரல்கள் காட்டுவான்
திசையெங்கும் எங்களால்தான் ஊழல் பரவுமென
நான்கு விரல்கள் காட்டுவான்
எங்களை நீங்கள்தான் கவனிக்கவேண்டுமென
ஐந்து விரல்கள் நீட்டுவான்.

நம்மில் ஒருவர்தான், அவர்களுமென
மறந்துவிட்டார்கள் பாழாய்ப்போன
இந்த தவறான அரசியல்வாதிகள்.

பதவியில் அமரும் முன்.....

மக்களுக்கும் மறதி அதிகம்.

போராட்டம்!

கம்யூனிச நிறத்தைக் கொண்டதால்

என்னவோ?

தெருக்களில் போராடிக் கொண்டிருக்கிறது

தாபால்பெட்டி!

இத்தகவல் தொழில்நுட்ப யுகத்தில்!

ஃபிஷ் கிஸ்! (Fish Kiss!)

                                                                                                                                                                                   

ஒரு நாள் ஒரு வேளை(லை)

சுப்ரமணியம் அலுவலகத்தைவிட்டு வெளியே வந்தார்.வேலை முடிந்து அல்ல,வேலையை உதறித்தள்ளிவிட்டு.காரணம்?தனது நேர்மைக்குப் புறம்பான செயல்கள் அங்கு நடப்பதால்.
பேருந்தை எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்த அவர்முன் வந்து ஒரு பேருந்து நின்றது.'படிக்கட்டில் காட்டும் திறமையை படிப்பில் காட்டுங்கப்பா' பேருந்து படிக்கட்டில் தொங்கிக் கொண்டிருக்கும் இளைஞர்களைப் பார்த்து ஒலிக்கும், நடத்துநரின் குரலோசை.அதைக் கேட்டதும் ,சுப்ரமணியம் தன் படிப்புக் காலத்தில் ஏற்பட்ட சிரமங்களையும் மீறி தன் திறமையால் முன்னேறியதை சற்று நினைவு கூர்ந்தார். அதற்குள் பேருந்து கிளம்பிவிட்டது.சாலையோரமாக நடக்கத் தொடங்கினார்.
தன்னுடன் படித்த சக நண்பர் ஒருவரை சாலையில் சந்தித்தார்.காரிலிருந்து இறங்கிய அவரது நண்பர், பழைய அனுபவங்களை அவருடன் பகிர்ந்து கொண்டார்.அப்போது அவரது நண்பர் தான் மேலை நாட்டில் வேலை பார்ப்பதாகவும்,நல்ல சம்பளம் கிடைப்பதாகவும் கூறினார்.மேலும் தாய் நாட்டை இழிவாகப் பேசி,மேலை நாட்டை ஒய்யாரத்தில் வைத்துப் பேசிய நண்பரின் பேச்சை சகிக்க முடியாமல் அவரிடமிருந்து விடை பெற்றார்.
நடைப் பயணத்துடன் தன் சிந்தனைப் பயணத்தையும் தொடங்கினார்.நம் நாடு எவ்வாறு வளர்ச்சிப்பாதையில் செல்லும் என யோசித்தார்.ஒரு தனிமனிதனின் முன்னேற்றம் ஒரு நாட்டின் முன்னேற்றம் ஆகாது,ஒவ்வொரு குடிமகனின் முன்னேற்றமே ஒரு நாட்டின் முன்னேற்றம் என்ற,அவருடைய தனிப்பட்ட கருத்து அவர் மனதில் மேலோங்கியிருந்தது.
நாட்டைப் பற்றி யோசித்துக் கொண்டிருந்தவருக்கு திடீரென வீட்டைப் பற்றிய கவலை வந்தது.தான் வேலையை விட்ட செய்தியை, தன் மனைவியிடம் எவ்வாறு சொல்வதென்று தெரியாமல் வீட்டை நெருங்கினார் சுப்ரமணியம்.

"வழி மேல் விழி வைத்து"

                                                                                                                                                                படம்- கா.கே

மலர்ந்த பூக்கள்.... வாடிய முகம்....
விலை கொடுக்க ஆளின்றி, விலை போக மனமின்றி
கூடையில் உறங்கும் மலர்கள்!

வீட்டில் உலை கொதிக்க,மலர்களைத் தட்டி எழுப்ப
உதவுபவர்களைத் தேடிக் காத்திருக்கிறேன்
"வழி மேல் விழி வைத்து".